Chili
In het zuiden van Chili – Puerto Natales – monsterden we aan op de vrachtboot van Navimag om in vier dagen langs fjorden, gletsjers en eilanden noordelijk naar Puerto Montt te varen. Al met al hebben we voornamelijk pub en hut bezocht. Het zicht was onderweg meestal maar een paar meter en we hebben dus weinig van het spectaculaire landschap kunnen genieten. Het reisgezelschap was beperkt maar erg vermakelijk en onder het genot van een biertje en een wijntje hebben we ons prima vermaakt. De boottocht duurde een dag langer omdat we door slecht weer een halve dag hebben moeten wachten om de oversteek over de oceaan te maken. Het merendeel voeren we afschermd door eilanden in fjorden en kanalen maar er moest een oversteek gemaakt worden en aangezien de golven op het moment van geplande oversteek 10 meter waren, besloot de kapitein te wachten op beter weer. Voor mij (Renate) de enige juiste beslissing, één dag op bed met als enig eten fruit is meer dan genoeg (en dat was pas bij golven van 5 meter).
In Santiago ontmoetten we Pa en Ma Giesbers en hebben we vijf gezellige dagen in Santiago, Valparaiso en Viña del Mar doorgebracht. Het was heerlijk weer en we hebben musea en parken bekeken, terrasjes gepikt, gepicknicked, met een autootje de kust afgestruind en lekker bij kunnen kletsen. We hadden voor de gelegenheid de beste slaapplaatsen uit de Lonely Planet gepikt en dat waren over het algemeen leuke ´hotels´. Maar de favoriet 
van pa was toch wel Villa Kunterbunt (Villa Kakelbont op z´n Duits) in Valparaiso bij een Chileens-Duits echtpaar, waar we ons een soort onderdeel van het huishouden voelden.
Na een afscheidsmaal in Santiago zijn pa en ma nu op pad in Patagonië en wij op weg naar Uruguay.
25 October 2005 at 12:10
Die oversteek klinkt als een soort ocean race (it’s a race!!). En voor je ouders zal dat ‘lekker bij kunnen kletsen’ ongetwijfeld gelukt zijn tijdens het stofzuigen, afwassen, strijken en ramen lappen in Villa Klunterbunt. All aboard next stop Uruguay
25 October 2005 at 12:11
Die oversteek klinkt als een soort ocean race (it’s a race!!). En voor je ouders zal dat ‘lekker bij kunnen kletsen’ ongetwijfeld gelukt zijn tijdens het stofzuigen, afwassen, strijken en ramen lappen in Villa Klunterbunt. All aboard next stop Uruguay
25 October 2005 at 12:16
De eerste was voor Renate en de tweede voor Dico (ik gun jullie dus exact hetzelfde). Dit is overigens voor jullie beiden: bye bye!!
:D
26 October 2005 at 21:45
1
26 October 2005 at 21:46
2
26 October 2005 at 21:49
De eerste was voor Renate en de tweede voor Dico (ik gun jullie dus bijna hetzelfde). Dit is overigens voor jullie beiden: Veel plezier in Urugauy!
27 October 2005 at 21:32
ik blijf jullie volgen en geniet mee door de verhalen. heb ook een verhaal: van mijn fiets gestuiterd maandagochtend en echt op mijn achterhoofd gevallen… vier hechtingen erin, verder niets…. oh wonder! verpakt als paasei werd ik naar het rodekruiszhs gebracht. zag mezelf langskomen in een spiegel: een zwerver ja!
29 October 2005 at 18:54
Het laatste redmiddel, zelfs wanneer er weinig te doen is kan je altijd nog terugvallen op het nuttigen van drankjes. Ik neem vanavond ook een paar biertjes en zal een keer op jullie proosten.
30 October 2005 at 19:53
Hoi Dico en Renate,
Wat een fantastische verhalen! en mooi dat jullie daar de boel een beetje aan het ontdekken zijn in Patagonie, want ik ga er in februari 5 weken heen dus wat tips & tricks zijn altijd welkom.
Groeten vanuit de Thomsonlaan 186, nog steeds niet afgebrand…;)
Erik
1 November 2005 at 11:32
Mooie foto’s! ;-(
2 November 2005 at 09:45
Diek,
Wat Boer wil zeggen is dat hij je mist, omdat het hem niet lukt een etentje te regelen met Mau en mij
16 November 2005 at 14:44
Diek ik word gek van die gasten, verjaardagen van vage kennissen zijn opeens belangrijk! ;-(
17 dec staat genoteerd
19 November 2005 at 14:23
ik weet helemaal nog niet of ik kan de 17e